มา พ.บ. 101 จะเล่าให้ฟังเรื่องที่มาของการเก็บใบโพธิ์แล้วเอ็นติดให้ฟังนะ ...
แรกเริ้มเดิมทีเป็นความคิดของอาจารย์ท่านนึงที่เห็นนักเรียนพิบูลเราเดินเหยียบย่ำใบโพธิ์ตอนที่จะเข้าเรียนพลศึกษาจึงออกกุศโลบายกับรุ่นพี่ประมาณรุ่น 10 กว่าง ๆ นี้แหละจำไม่ได้ ว่า " หากใครที่เก็บใบโพธิ์ที่ล่วงลงมาเองจากต้นโดยไม่เด็จออกมาได้แล้วเก็บเอาไปคั้นหนังสื่อบรรดาวิชาที่เราอยากสอบได้เวลาที่อ่านหนังสือ ก็จะเป็นเหตุให้สามารถสอบได้ " ตอนแรก ๆ นั้น ก็เป็นการสอบไล่ของโรงเรียนธรรมดา พอหลาย ๆ คนที่ทำ เวลาอ่านหนังสือก็เอาใบโพธิ์ไปคั้นไว้แล้วสอบได้ ก็เป็นที่โจดจันกันไปโดยทั่ว จนถึงขนาดสอบเอ็นติดนั่นแหละครับ แต่พอมาถึงรุ่นหลัง ๆ กลับกลายเป็นว่า พยายามที่จะเก็บให้ได้ โดยไม่ยอมอ่านหนังสือซึ่งต่างจากจุดประสงค์ดั้งเดิมนั้นเอง

พยายามหลายครั้งแล้ว ไม่เคยรับได้เลย

แต่ว่า เธอ คงไม่ได้อยู่เพื่อพยายามอีกแล้วนะครับ

อืมมมม เหมือนกัน

เหมือนกันนี้หมายว่าเอ็นไม่ติดเหมือนกันหรือเก็บไม่ได้เหมือนกันนะ

คนที่เอาไปคั่นหนังสือ

ก็คือคนที่อ่านหนังสือซินะ

นั่นคือจุดประสงค์ที่แท้จริง

ก็จริงอ่ะแหละ ถึงแม้ว่าจะเก็บได้แต่ไม่อ่านหนังสือ จะไปเอ็นติดได้ไง-*-

อืมๆๆๆ
เก็บได้ๆเหมือนกันค่ะ
เอาไปคั่นหนังสือมีกำลังใจอ่านเหมือนกัน ใบโพธิ์สวยดีXD

เค้าเรียกว่าทำตามวัตถุที่ประสงค์เดิมแล้วจะดี

เราเคยเก็บมาเหมือนกัน ตอนจะเข้าม.4ที่พิบูล ตอนแรกยืนตั้งนานก็ยังไม่ได้ เลยตั้งจิตอธิษฐานว่า "ถ้าอยากให้ข้าพเจ้าเป็นลูกศิษย์จองที่นี่ ขอให้ใบโพธิ์ร่วงลงมา" เท่านั้นแหละ สักครู่เพื่อนเรียกบอกว่า ใบโพธิ์กำลังร่วงลงมาตรงหัวพอดีเลย แล้วก็เก็บได้ จากนั้นก็เอามาคั้นกับแฟ้มเอกสารของตนเองตลอด จนมอบตัวเลยล่ะ ตอนนี้ก็ยังเก็บไว้อย่างดีเลยล่ะ ไม่อยากทิ้งเพราะรู้สึกว่า มีความหมายกับเรามากๆๆๆ แล้วเชื่อเลยล่ะว่า ท่านศักดิ์สิทธิ์จริง^^

เพื่อนไล่เก็บ

วิ่งชนกันหัวแตกเลย

แต่ผมนั่งอ่านหนังสือใต้ต้นโพธิ

พอหล่นค่อยไล่เก็บ

พยายามต่อไป น้องๆ

ปล. ไม่ได้เอ็นท์ คับ เรียน จปร.